Op zaterdag 1 oktober was het dan eindelijk de Winschoten Open gespeeld bij Sportschool Ron Haans. Alhoewel de opkomst wat aan de magere kant was, is het positieve dat er maar liefst 11 lokale spelers aan dit toernooi meededen. Helaas kregen we ook nog 5 minuten voor aanvang van het toernooi een afmelding van een lokale speler, eigenlijk kan je dat niet maken. Maar goed, de pret en de sportieve prestaties waren er niet minder om. Positief was de komst van Michiel van Nieuwkerk, die helemaal uit Den Haag naar Winschoten is gekomen om aan dit toernooi mee te doen.

We zijn begonnen in een schema van 16. De winnaars gingen door in een schema van 8 en de verliezers speelden de rest van het toernooi in één grote poule. Hierdoor konden ze na de eerste wedstrijd nog 4 wedstrijden spelen. Dit leverde een aantal boeiende partijen op, waarin de spelers goed aan elkaar waren gewaagd (behalve dan diegene die de avond ervoor nog laat op stap waren geweest…). In de poule trok Jos Drenth uiteindelijk aan het langste eind. Michiel van Nieuwkerk werd hierin goed tweede, gevolgd door de lokale spelers Jack Lamfers, Ronald Akkerman en last but not least Marieke Koers.

In het schema van 8 konden de geplaatste spelers stand houden en behaalden ze allen de halve finales. Om plaats 5 werd een flinke strijd gestreden tussen Michel (bomber) Stokhorst en lokale speler Mark van Tongeren. Helaas voor Mark kon de routinier Michel niet stand houden. De toernooi-ervaring van Michel bracht uiteindelijk de doorslag, waardoor Michel 5de werd en Mark 6de. Om plaats 7 en 8 ging de strijd tussen Sonny (Bam-Bam) en het aankomend talent Sonja de Ruiter. Sonja heeft laten zien dat ze het spelletje al goed beheerst en geen genade kent. Sonny deed zijn best, maar heeft toch verscheidene hoeken van het veld mogen opzoeken en heeft het niet kunnen redden tegen Sonja. Een knappe prestatie van Sonja, maar ook zeker goed van Sonny.

De halve finales leverden spectaculaire partijen op. Tussen Siebe en Richard leek het in eerste instantie gelijk op te gaan, maar na de 1-1 kwam ook al snel de 2-1 voor Siebe en kon Richard niet echt meer een vuist maken. Siebe maakte de verwachtingen waar en plaatste zich als eerste voor de finale. De andere halve finale ging tussen Bert en Ron en was wellicht de meest boeiende en spannende partij van de dag. Na de 1-0 van Ron kwam Bert goed terug tot 1-1. In de derde set had Ron 5-15 helemaal niets in te brengen en werd het een snelle 1-2 voorsprong voor Bert. Een verrassing kondigde zich aan. De vierde set werd cruciaal, waarbij het gelijk opging. Ron had zich echter hervat en kwam goed terug tot 2-2. In de laatste set moest dan de beslissing vallen. Ook deze set ging gelijk op tot 15-15, 16-16 en zelfs 17-17. Uiteindelijk was het dan toch Bert die met 19-17 moest buigen. Bert kon uiteindelijk niet voor een verrassing zorgen en kon Ron zich opmaken voor de finale.

De strijd om plaats 3 ging tussen Bert en Richard. Dit leek een eenvoudig partij voor Bert te worden, die al snel op een 2-0 voorsprong kwam. Het is nog steeds onduidelijk wat Richard toen gegeten of gedronken heeft, want daarna raakte hij alle ballen goed en Bert stortte helemaal in. Het werd snel 2-1 en nog sneller 2-2. Weer een thriller kondigde zich aan en niemand gaf meer een cent om Bert. Ook in de vijfde set bouwde Richard al snel een voorspong op. Net op tijd hervond Bert zich en hij kon de partij uiteindelijk toch nog kantelen naar een 15-13 uitslag in de laatste set. Het applaus voor beide spelers was terecht.

De finale ging tussen Siebe en Ron, wat vooraf al een beetje werd verwacht. Siebe heeft al een aantal keren zijn goede vorm laten zien en had al snel een 1-0 voorsprong, maar Ron kwam goed terug tot 1-1. Daarna was het weer Siebe die de set pakte. Siebe kreeg echter weer last van een oude blessure en Ron mopperde op z’n grip, z’n racket en zichzelf, dacht nog even aan opgeven, maar pakte zich gelukkig toch weer goed bijeen. De vierde set was vervolgens voor Ron. Ook in de finale werden we dus getrakteerd op weer een spannende 5-setter. Ron nam hierin het initiatief en bouwde een voorsprong op tot 14-11. Bij de volgende bal dacht Ron de partij gewonnen te hebben, maar de scheidsrechter was resoluut: de bal was down. Ron accepteerde de beslissing. Siebe kreeg hierdoor een kort opleving en kwam knap terug tot 14-14. Toen was de koek echter op en ging Ron er toch met de winst vandoor. Twee keer nipt gewonnen en dat was genoeg voor de toernooiwinst. Gefeliciteerd Ron.

Al met al konden we allen terugkijken op een zeer geslaagd toernooi, dat goed georganiseerd en verzorgd was, waarin we veel lokale spelers mochten begroeten en spectaculaire en boeiende partijen hebben mogen zien.